W latach 1930 - 1938 Karol Wojtyła był uczniem gimnazjum. Nadal przyjaźnił się z Jerzym Klugerem oraz z bliźniakami Piotrowskimi.

Codziennie przed szkołą wstępował do Kościoła. Dobrze czuł się w swojej klasie, lubił swoich kolegów. Był zawsze najlepiej przygotowany, dostawał najlepsze stopnie, nie był jednak kujonem i nie zadzierał nosa. Jak inni przedrzeźniał profesorów, grał w piłkę (ponieważ stał na bramce otrzymał przezwisko "Martyna" od nazwiska słynnego piłkarza), uczęszczał na lekcje tańca.

W 1932 roku bardzo dotknęła go śmierć brata Edmunda, który pracował w pobliskiej miejscowości jako lekarz. Jeden z pacjentów zaraził go szkarlatyną. Edmund zmarł w wieku 26 lat.

Karol pocieszenie odnalazł dzięki pomocy duchowej jakiej udzielił mu Kazimierz Figlewicz,młody ksiądz uczący w gimnazjum religii.

Schronienia przed cierpieniem szukał też w literaturze i sztuce. Grywał w przedstawieniach szkolnego kółka teatralnego, nawet sam reżyserował sztuki i był ich autorem.

W 1938 roku Karol Wojtył skończył gimnazjum, zdał maturę i przyjął sakrament bierzmowania.